| Meestal tegen lunchtijd ga ik een stuk lopen door het dorp. Elk dag is de hoofdroute hetzelfde. Omdat ik ook wel eens wat afwisseling wil, pas ik de route aan omstandigheden zoals het weer aan, een boodschapje doen, ergens anders naartoe zoals de kapper en hoe ik mij voel. Het is momenteel het hoogtepunt van de dag, vaak het enige moment van het erf. Zo verzamel ik steentjes onderweg (om te verven) en voer hele gesprekken in gedachten. Het breekt de dag in twee en kondigt het eind van mijn werk aan ‘s-morgens. Zo’n wandelingetje houd je letterlijk en figuurlijk op de been. En vergeet de frisse buitenlucht niet. Goed voor de weerstand. Zo leer ik het dorp ook beter kennen, best handig na een verhuizing. Al bestaat de groet alleen maar uit HALLO, het zijn de korte contacten met medelopers en hondenuitlaters die het zo gezellig maken. Elke dag wel een glimlach! Die doet leven!! |