| Vroeger had ik geen geduld, daar moest aan gewerkt worden. Tegenwoordig ben is Boeddha zelf. Geduld, geduld, geduld…. het lijkt mijn sterkste kant wel. Ten eerste met het inregelen van mijn medicijn. Het duurt soms weken, soms zelf maanden voordat je de juiste resultaten ziet. Tenenkrommend. Zo ook de nacht. Ik sta al vroeg op, maar als je de klok 2, 3, 4, 5 en 6 hoort slaan is de nacht lang. En donker. Teveel tijd om na te denken, dat ook! En dan als derde het on hold staan, tot het beter gaat of de pijn weg is. Zo maak je wel plannen, maar gaat niet aan de slag! Want ja eerst…! We drinken koffie, maar met het koekje wacht ik nog 10 minuten tot het half uur na medicatie is afgelopen. We moeten nu toch echt gaan eten, want anders komen we niet uit met de medicatie. Niet te vroeg gaan slapen want dan werkt je dag medicatie nog! Ik ga pas lopen als de medicatie goed is ingedaald, etc. Leven op de klok en met heel veel geduld. Dat laatste heb ik wel gekweekt. |